Een gesprek met Jan-Jaap van De Pluimerije.

In Drenthe ligt een bijzondere plek verscholen tussen het groen: De Pluimerije. Een sociale voedseltuin waar verse lokale groenten hand in hand gaan met verbinding, ontmoeting en het doorbreken van eenzaamheid. Tijdens ons recente gesprek met initiatiefnemer Jan-Jaap werd opnieuw duidelijk hoe waardevol deze plek is voor mensen die het moeilijk hebben, zowel financieel als sociaal.

Een initiatief dat uitgroeide tot een sociale beweging

De Pluimerije bestaat inmiddels vijf jaar, vertelt Jan-Jaap. Wat begon als een idealistische gedachte, groeide uit tot een plek die inmiddels voor ruim 150 gezinnen groenten teelt. De helft van deze gezinnen heeft een regulier abonnement en komt wekelijks zelf oogsten.

De andere helft van de oogst is voor gezinnen die het niet kunnen betalen: voedselbanken, minima en mensen die in een lastige financiële situatie zitten. Een groot deel van hen komt zelf naar de tuin om te oogsten, vaak met begeleiding van lokale organisaties.

“We willen mensen verbinden. Met elkaar én met de natuur via gezonde voeding,” vertelt Jan-Jaap. “En die voeding beschikbaar maken voor mensen die het niet kunnen betalen.”

De tuin als ontmoetingsplek: de Groene Huiskamer

Maar bij De Pluimerije draait het om veel meer dan alleen eten. Eenzaamheid, schaamte, angst voor instanties, deze zaken spelen vaak een grote rol bij de doelgroep als het gaat om de eerste stap naar De Pluimerije.

Daarom richtte de organisatie De Groene Huiskamer op: een laagdrempelige plek waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. De ene keer met koffie, de andere keer een workshop of activiteit. Het combineren van buiten bezig zijn in de tuin en de sociale verbinding werkt, ziet Jan-Jaap elke dag.

“Gezonde voeding valt bij mensen met weinig geld vaak als eerste af,” vertelt hij. “Wij proberen zowel mentale als fysieke gezondheid te ondersteunen.”

De drempel om om hulp te vragen

Ondanks de grote groep minima in de regio blijft het een uitdaging om mensen daadwerkelijk naar de tuin te krijgen. Schaamte, angst of het gevoel ‘minderbedeeld’ te zijn maakt het voor veel mensen moeilijk om om hulp te vragen.

Maar zodra mensen eenmaal een paar keer zijn geweest, voelen ze zich thuis.

“We behandelen iedereen als klant,” legt Jan-Jaap uit. “Of je nu betaalt of niet, er is geen onderscheid. Dat moet je ervaren.”

Vrijwilligers, samenwerking en groeiende vraag

De Pluimerije werkt nauw samen met gemeenten, welzijnsorganisaties, kerken en bibliotheken. Inmiddels zijn er zo’n 30 vrijwilligers actief en is de vraag groot. Sterker nog: er zijn zelfs wachtlijsten, vooral aan de betalende kant.

De groepen vrijwilligers en oogsters lopen naadloos door elkaar heen. Dat mengen gaat steeds beter, en dat is precies de bedoeling: ontmoeting door een gedeeld doel.

Hoe jij of jouw organisatie kan helpen

De Pluimerije draait op veel liefde, maar ook op structurele steun. Zowel vrijwilligers als donaties zijn welkom.

Het onderhouden van één huishouden (2–3 personen) kost ongeveer €300 per seizoen. Hoe mooi zou het zijn als meer bedrijven zich structureel verbinden aan dit maatschappelijke initiatief?

“We hebben al een paar lokale bedrijven die één of meerdere huishoudens sponsoren. Het zou geweldig zijn als dit groeit.”

Daarnaast kunnen mensen altijd een eenmalige donatie doen via de ANBI-gecertificeerde stichting.

Bekijk de video

Eerder bezocht Carmen de tuin voor een interview en sfeerimpressie. Deze video plaatsen we bij dit artikel zodat je een nog beter beeld krijgt van de impact van De Pluimerije.